1. ingiliscəsi “ Paradox of the court” olan paradoks. Yenə də heç bir seçimin məntiqə uyğun gəlmədiyi paradoksdur.
Məzmunu isə belədir:
Hüquq fakultəsini yeni bitirmiş gənc, təcrübə üçün tanınmış bir vəkilin yanında işə başlamaq üçün müqavilə imzalayır. Müqaviləyə əsasən vəkil : “ ilk məhkəməndən qazandığın pulu mənə verəcəksən deyir”. Müqavilə imzalanır və bunlar 2 il bərabər işləməyə başlayırlar. Staj bitən kimi müqavilənin ədalətsiz olduğunu görən gənc, vəkilə ilk məhkəməsindən qazandığı pulu verməyəcəyini deyir. Bundan sonra vəkil, təzminat üçün məhkəmyə müraciət edir.

2 tərəf də hakim qarşısına çıxdıqda vəkil belə deyir:
- Möhtərəm hakim, bu məsələni uzatmaq lazım deyil. Çünki, əgər bu məhkəməni mən qazansam, onsuzda pulu mən götürəcəm. Əgər o qazansa razılaşmamıza görə onsuzda ilk məhkəməsindən qazandığı pulu mənə verəcəyi üçün yenə də pulu mən götürəcəm.

Gənc vəkil isə hakimə belə deyir:
- Möhtərəm hakim, vəkilin də dediyi kimi bu məsələ lazımsızdır, amma mənim lehimə. Belə ki, əgər mən məhkəməni qazansam onsuzda ona heç nə ödəməyəcəyəm. Əgər uduzsam da razılaşmamıza görə ilk məhkəməni uduzduğum üçün ona yenə də heç nə ödəməyəcəm.